7 Şubat 2016 Pazar

*Başımda Tacım*

Bir nefis ki, insanı hem ebed-i saadete hem ebed-i sefalete götürür..
Bir nefis ki, sen onu kontrol edemezsen, terbiye edemezsen anlamsız bir boşlukta kuyruğunu kovalayan kedi temsili dolandırır ademoğlunu..

Yıllardır nefs-i duygularımla, kendime binbir kılıflar uydurarak ertelediğim bir durumdu benim için örtünmek.. Yapmak istediğim ama tam manasını öğrenemediğim için yapamadığım, belki de tam olarak merak etmediğimden pek yanaşmadığım, ama yine de içten içe yapmayı hep istediğim bir eylem..

Elhamdülillah..Elhamdülillah..Elhamdülillah..

Nasıl anlatsam, doğru kelimeleri nasıl bir araya getirsem bilmiyorum. Aslında bunu neden yazdığımı da bilmiyorum ama, bir zamanlar benim önüme ışık olan, bana cesaret veren örtünme hikayelerine bir tanesi daha eklenirse, güzelliklere vesile oluruz belki de kim bilir?

Buna nasıl karar verdim?

Hayatta bazı anlar vardır, dibi görmeden yüzeye çıkmak çok da anlam ifade etmez yaşadıklarımızdan ders çıkarmamız için. Böyle zamanlar insanoğlunun en çetin imtihan hallerinden biridir işte. Yüzeye çıktığınızda belki kayıplarınız olmuştur evet ama, kazandıklarınızın yanında kaybettikleriniz  gözünüzde eski değerini yitirmiştir artık. İşte böyle bir An'ımda kendimi ilim okumaya ve Rabbimi daha iyi tanımaya verdim ben de.. Okudukça eksiklerimi, gereksiz üzüntülerimi fark ettim. Maneviyatın ve imanın lezzetini tattım ve artık bu değerlerden vazgeçmek istemedim. Yüce Rabbimin (cc) ayetlerini yaşayarak O'nun benden daha çok razı olacağını idrak ettim. Örtünmeyle ilgili pek çok güçlü kaynaktan tefsirler okudum, kadın sahabelerin hayatlarına baktım ve kalbim teslim oldu. İçimde bir şeyler çağladı sanki. Bu duyguyu kimseye anlatmak istemedim, çünkü biri ya da bişey beni vazgeçirir (daha gençsin, sen önce diğer ibadetlerini tam yap, şimdi millet ne der bakalım vs.) endişesiyle sessiz sedasız tüm hazırlıklarımı yaptım, güzel ve unutulmaz bir tarihe gelmesi adına Mevlid Kandilinde hayata geçirmeye karar verdim (22 Aralık 2015). Alışverişimi yapıp annemin evine gittim. Öğleden sonra işe gidecektim ve ertesi gün kandildi.. Anneme aldığım kararı söyleyince önce çok şaşırdı, sanırım beklemiyordu, ama bir o kadar da sevindi tabi.. Yeni aldığım örtüyü denemek için aynanın karşısına geçtim. İçimde anlatamayacağım tarifsiz bir coşku, inanılmaz bir heyecan. Yarından itibaren artık böyle mi görüneceğim diye geçirirken içimden, neden yarın diye düşündüm.. Hayır bugün yapacağım dedim ve o andan itibaren çıkarmama kararı aldım. Aslında bütün bunlar Rabbimin (cc) takdiriydi. Aynanın karşısına geçinceye kadar hep yarına odaklanmıştım, ama Rahman (cc) o An bana nasip etti ve beni nefsimle başbaşa bırakmadı. Elhamdülillah..Yaşadığım hafifliği, mutluluğu, huzuru, teslimiyetin verdiği rahatlığı anlatabileceğimi sanmıyorum. Yaşayanlar bilirler..

Takdir edenler olduğu kadar tepki koyanlar da oldu elbette.. Beni üzen, örtümün insanlara Allah'tan (cc) önce farklı şeyleri çağrıştırması (siyaset, moda, cemaat vs.) ve bu yüzden dedikodumu yapmaları.. Örtündüğüm ilk günlerde şeytan elbette rahat durmadı, vesveselerini verdi durdu ama ben durmadım. Namaza daha sıkı sarıldım, Rabbimi daha çok zikrettim, kalbimde onun vesveselerine yer bırakmadım ve o anları da atlattım Elhamdülillah..



Şimdi hala birileri konuşuyor. Allah onlara hidayet nasip eder inşallah.

Lev ya’lemullezîne keferû hîne lâ yekuffûne an vucûhihimun nâra ve lâ an zuhûrihim ve lâ hum yunsarûn.(Enbiya-39)

manası:
"İnkâr edenler, (cehennem) ateşini yüzlerinden ve sırtlarından gideremeyecekleri ve yardım olunmayacakları zamanı keşke bilselerdi".

Yüce Rabbim !
Senin rızan ve emrin üzerine gerçekleştirdiğim bu fiilden beni ölünceye kadar mahrum etme!
Beni Senden uzaklaştıracak herşeyin şerrinden Sana sığınırım. Amin

4 yorum:

  1. zamanlama manidar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne gibi manidar? Ne zaman sizin için uygun olurdu mesela? yaşlanınca? ölmeden beş dakika öncesi falan? Akp zırvası yapacaksanız, gidin az ötede konuşun. Burdan size bişey çıkmaz !

      Sil

Değerli Yorumunuz için Teşekkür Ederim..