Portakal Çiçeği

Azcık forma gireyim, biraz fazlam var onu vereyim diyorum ama boğazımı tutamıyorum ki :) bu aralar dolabı tatlısız bırakmıyorum. Kociş hem memnun hem şikayetçi. Şişip gidiyoruz sayende diyor ama güpletmeyi de ihmal etmiyor tatlıları :) Vel hasıl kendi uydurduğum bir tatlı var sırada. Çookk basit, hem de enfes. Gerekli olan malzemeler: 1 pk çikolatalı puding 1 pk krem şanti Çikolata parçacıkları Ceviz Çikolatalı bisküit Yapılışı:  Puding ve krem şanti usulünce hazırlanır. Krem şantiden 2-3 yemek kaşığı kadar poşete doldurulur ve süslemek için bir kenara alınır. Kalan krem şanti pişen pudinge karıştırılıp iyice homojenize edilir. Bisküviler ufalanır, servis edilecek kabın tabanına 1 yemek kaşığı kadar konur. Sonra biraz puding eklenir. Ardından bir kat daha bisküvi konur ve bu sefer kap pudingle doldurulur. Soğuması için buzdolabına aldırılır. Servis etmeden önce üzeri krem şanti ile süslenir. Ardından en üstebiraz bisküvi ufalanır ve damla çikolata ve cevizle süsleni...

Hala kendime gelemiyorum. Sanki tüm bu yaşananlar bir rüya gibi geliyor. Ama çoğu zaman da yeni korkular üretiyorum kendime. Ya bu sefer Antakya içinde bir hainlik yaparlarsa diye.. Reyhanlı sadece 30 km uzağımızdaydı. Patlamanın ardından tam da işten çıkış saatimizde araştırma hastanesine Akın Akın "CAN" taşıyorlardı.. 3 ünde 14 ünde 27sinde hayat dolu CANLAR! bugün duydum ki o canlardan biri de benim üniversiteden sınıf arkadaşım Ahmetmiş.. Vefat etmiş patlamada.. Allah yakınlarına sabırlar versin. Biz bize düşeni yapıp süre gelen dostluğumuzu, insan insana can cana yıllarca yürüttüğümüz kardeşliğimizi sürdürmeye çalışıyoruz ancak buna gölge düşürmek isteyen hainler için yetkililer de üstlerine düşenleri layıkıyla yapıyorlar mı? Bence yapılıyor olsaydı bu yara açılmazdı, yanlış giden çok şey var çok...

Sevgili blogdaşım Bahar  beni mimlemiş. Başlığı bile yüzümü güldürdü .. Pek çok insan gibi ben de özlüyorum çoğu zaman çocukluğumu.. Nasıl geçti, ben ne zaman büyüdüm, dizimdeki yaralar ne zaman iyleşti farkında bile olmadan büyüdük gitti.. Mahallemizde çok çocuk olmasına rağmen, bizim apartmanın tek çocuğu bendim :) Oyun bitip evlere dağıldığımızda karşı binaya bir yığın çocuk girer, bir süre de apartman da muhabbet ederlerdi. Ben eve çıkıp karşı binanın ışığını takip ederdim, ışığın sönmesiyle yanması bir olurdu, anlardım hala binada konuştuklarını :) Genelde ertesi gün planları yaparlardı ama ben bundan çok geç haberdar olurdum. Hatta çoğu zaman bilmezdim. Bizim mahallenin çocukları aşağı yukarı birbirlerine çok benzerlerdi. İyi çocuklardı ama ailelerinden gelen kötü alışkanlıkları vardı ortak: ağızları bozuktu. Çok şükür ki hiçbir zaman buna özenmedim, ama başka oyun arkadaşım olmadığı için de onlarla oynardım hep :) Oyunların içinde en sevdiğim ip atlamaktı. Zıp zıp zıplamayı...

Paylaşma fırsatı bulamadığım keçe buz dolabı magnetim. Baykuş çoktan Ankara'ya uçtu bile :)

2 sene önce iş yerindeki bir arkadaşımdan (serraninmutfagi.blogspot.com bloğunun sahibesidir kendisi) almıştım bu tarifi. Gerçekten çok nefis oluyor, pişme süresi çok kısa yapımı çok pratik. Malzemeler 1 su bardağı sıvı yağ 1 su bardağı süt ( ben 1,5 koydum) 1,5 su bardağı şeker 1 pk vanilya 1 pk kakao Malzemeler bir güzel karıştırılır. Hazır olunca içinden bir su bardağı daha sonradan keke dökülmek üzere kaldırılır. 2 yumurta ayrı bir kapta iyice çırpılır ve karışıma eklenir. Ayrıca 1 pk kabartma tozu , limon kabuğu rendesi ve aldığı kadar un eklenir. 160 derecede 15 dakikada pişti. Pişince dilimleyip öyle döktüm sosunu iyice emsin diye.. yumuşak mı yumuşak bir kek, tam istediğim gibi :) (aslında çok güzel kabardı ama yukardan çekince fotoğrafı böyle çıkmış:)) İşte bu kadar, çok pratik değil mi? Sağlıcakla kalın...

Hafta sonunda Ankara'daydık. Pat diye karar vermiştik gitmeye iyi ki de öyle olmuş, insan varınca daha iyi anlıyor özlediğini. Kuzucuk ikinci defa gitti ama ilki tam manasıyla bir tanışma sayılmazdı. Çünkü sadece altı aylıktı. Ama bu sefer kuzenleriyle hopladı zıpladı oynadı, çok eğlendi. Gangnam style dansıyla da bizleri eğlendirdi. Hava çok güzeldi Ankara'da. 50. Yıl parkına gitme fırsatı bulduk. Antakya'da neden böyle bir park yok diye üzüldüm açıkçası. Parktan sonra abimlere gittik. Tüm kardeşler bir arada olamadık yine ama yine de çok güzel zaman geçirdik. Sitenin çevresinde harika bir yürüyüş yolu vardı. Kuzucuk kuzenleri, babası ve amcasıyla çok keyifli maraton koşusu yaptı :)) Akşam yorgun düştü ve adeta bayıldı. Üzüldüğüm nokta yine böyle bir ortamda fotoğraf çekmeyi unutmuş olmam oldu :( Başka bir zamanda buna daha çok özen göstereceğim. Rüzgar gibi gelip geçen bir hafta sonuydu, çok iyi geldi vesselam... Geriye kalan işte birkaç fotoğraf ve akıldakiler, ha bir de...

Merhaba ! Tez döneminde olmamdan ötürü artık bloğuma eskisi gibi uğrayamıyorum. Aslında hergün şip-şak bir göz atıyorum ama paylaşımları tek tek okuyacak kadar duramıyorum ne yazık ki... Nihayet çalışmalarım sonuç vermeye başladı. Ben de daha bir şevkleniyorum tabi hal böyle olunca. Yazılarımı da zaten işe geldiğimde ( genelde sakin olduğu için gece nöbetlerinde ) yazıyorum. Bir de instagram ı seviyorum şimdilerde. Unutmak istemediğim anları paylaşmak benim için orda daha kolay oluyor. Beni ararsanız eyagiz13 olarak bulabilirsiniz :) Neyse başlıkta bahsettiğim üzere yeni kahvaltılıklar hazırladım. Çilek reçeli malum favorimdir. Evimin kadını olduğumdan beri sürekli yapıyorum :) bu sene sezonu erken açtık. Çilekler hem bol hem de ucuz olunca fırsatı kaçırmadık ve açılışı yaptım ben de . 3 kilo çilek için 2 kilodan bir su bardağı kadar eksik şeker kullandım. Bu haliyle bile çok tatlı geldi bana. Tercih size kalmış. Ben paket yoğurtları sevmiyorum, hani şu fabrikasyon olanları. Bizim ...