Portakal Çiçeği

Eymen.. bugün kocişimin oğluşumuz için bulduğu isim; kutlu, uğurlu, çok hayırlı demek..aynı zamanda Efendimiz (sav) zamanında yaşamış bir sahabenin adı..sevdik ikimizde, eymen geliyor sanki :)) oğlum pek bir hareketli bu bir iki haftadır, tekmeler sertleşti. gece uylusuzluklarım da başladı. havalar çok sıcak, uyuyamıyorum, ya da çok sık uyanır oldum geceleri :(( şu sıkıntılarım bir bitse hayırlısyla kuzumu kucağıma alsam, dünyayı unutsam, kimseleri umursamasam.. öyle çok ihtiyacım var ki.. oğlum bana uğur getirecek, evimize bereket getirecek buna fazlasıyla inanıyorum.. minik böceğim benim! son hazırlıklarımızı da yavaş yavaş bitiyoruz. bugün lohusa şerbetiyle ilgili bişeyler okudum, anneme söyleyeceğim, kesinlikle istiyorum bende ! çarşıdan hafta içi alacak sayısı arttı yine.. lohusa şerbeti koyacağım bardaklar için de süs hazırlamaya karar verdim :)) Hergün bişey görüyorum şu internette. hem güzel, eğlenceli hem de masraf içinde masraf çıkarıyorum kendime..olsun ama bu benim ilk b...

tam 1 yıl önce bugün girdik dünya evine..hey gidi hey ! kurtlarımı döküyordum sanırım bu saatlerde:)) insan ne çok şaşırıyor zamanın hızlı akışına.. Sevdiğim adamla evlendiğim daha doğrusu onu bana yazdığı için mevlama bir kez daha şükrettim..onun gözlerine baktığımda aşkımızın hala 6 yıl önceki kadar sıcak, sevgimizin 6 yıl öncesinden daha güçlü olduğunu görmek inanılmaz mutlu ediyor beni.. Aşkım, huzurum, yaşama sevincim.. Seninle evlendiğim ve sana deli gibi aşık olduğum için çok şanslıyım biliyorum..Rabbim daha nice yılları huzurla mutlulukla geride bırakmayı nasip etsin..aşkımız hiç bitmesin, sevgimiz saygımız hiç azalmasın..Canım kocacım seni seviyorum !! tarifsiz !!!

Nerdeeeen nereye.. msn de 137 ile başlamış geri saymalarm, 77 gün kaldı şimdi geriye.. bebeğim daha da büyüdü şimdi. tekmeler sıklaşıp sertleşti. karnımdaki dalgalanmalar yanımdakiler tarafından çok net görülüyor artık. o beni tekmeledikçe ben gülüyorum. Kocişim de bana gülüyor. Millet acı çekince ah der, of der sen gülüyorsun anlamadım diyor. Bu tekmeler canımı acıtmıyor, aksine o varlığını belli ettikçe ben mutlu oluyor, eğleniyorum. sanki minik oğlum benimle oyun oynamak istiyor gibi geliyor.. Bugün gebelik macerasına birlikte başlamaya karar verdiğim fakat beni 9 hafta farkla sollayarak erken hamile kalan iş arkadaşım bebeğin 2 hafta erken olarak kucağına aldı. doğuma girmeden önce konuştuğumuzda telefonda ağlayarak doğuma giriyorum ben haberin olsun dedi, bende onu teskin edeceğim yerde göz yaşlarımı tutamadım..sadece Allah yardımcın olsun diyebildim..çok güzel bir duygu aslında ama insan inanılmaz bir duygu karmaşası yaşıyor. Hüzün ve mutluluk bir arada..bebekle olan kordon y...

Dün kuzumu nihayet yakında görme mutluluğuna nail oldum. Annemle birlikte 4 boyutlu ultrasona girmek üzere doktroruma gittik. Minik meleğim uyuyordu, o kadar uğraştık uyansın da bize pas versin diye kılını bile kıpırdatmadı karata :)) insan Allahın mucizesi karşısında hefes almayı unutuyor. Doktorum herşey yolunda tam gelişim haftasında değince derin bir nefes daha aldık, şükürler olsun.. 930 gram ağırlığında neredeyse 1 kiloya yakın olmuş yavruşum.. .. dün çok hareketsizdi ama, hani doktora gitmiş pıtır pıtır atan kalbini görmemiş olsam bugün soluğu doktorda alacaktım. İkigün sonra yolculuk zamanı, arabamızla ilk uzun yolculuğumuz olacak. Önce manisaya Oktay ın düğününe gidiyoruz, pazar günü de Ankaraya geçiyoruz.. tek dileğim sıkıntısız, kazasız belasız bir yolculuk olsun, Allahım beni pişman etmesin. Çünkü kime yolculuğa çıkacağımı söylesem ürkütücü sözlere başlıyorlar, ben Allah a sığınarak çıkıyorum yola.. İş yerinden 18 gün ayrı kalma fikri bile beni acaip mutlu ediyor,...

Babam bana beni sevdiğini hiç söylemedi, ben de ona.. ama bilirim babam beni sever hemde çok! İnsan evleneceği adamı seçerken hep babasıyla özdeşleştirirmiş ya bende öyle olmadı işte.. Biriciğimi gördüğüm sevdiğim günden beri ona birgün bir çocuk versem, bu sorumluluğu fazlasıyla yerine getireceğine emin oldum nedense.. bir sonraki babalar gününde o da baba olmuş olacak inşallah. bende anneler gününde anne.. ne garip geliyor insana, zaman acımasız mı, çabuk mu geçiyor, yoksa herşey olması gerektiği gereken sırada mı yürüyor ben henüz karar verebilmiş değilim. İnsanın babasının olması müthiş bir duygu. Kimsenin onaylamadığını baban onaylayabiliyor, seni en iyi anlayan kişi baban oluyor.. Biriciğimi ailemle ilk tanıştırdığımda annem ona karşı pek ısınmamıştı, daha çok korkuları vardı ama babam öyle yapmadı. bana ve benim sevgime güvendi. Ona çok içten davrandı, biricik de ondan aldığı cesaretle daha rahattı hep konuşmalarında.. Babalarla kızlar arasında sadece onların anlayabileceği ...

2009 yılının eylül ayında sorunsuz ve başarıyla vermiştim master tez savunmamı.. lisansı saymazsak akademik olarak ilk şahsi ve benim için çok önemli bir başarıydı bu. çünkü tam 2 yılda bitirmiştim, bu iki yıl içinde sadece kendi tezimni değil aynı zamanda Tübitak projesinin 1 yıllık deneylerini de tek başıma tamamlamıştım. Proje raporu sorunsuz bir şekilde sunuldu, ardından bir makale, posterler.. ve kendi tez çalışmam. Velhasıl dolu dolu bir master dönemi geçirdim. Bunun yanı sıra hocamın beni yetiştirmek için laboratuar derslerinde öğrencilere uygulamalar yaptırmak için görevlendirdiğini de es geçemem. O başlı başına bir tecrübe çünkü.. Daha neler neler.. tabanlarım şişiyordu ayaküstü çalışmaktan, zaman zaman ağladığım oluyordu, zorlanıyordum. yemek yiycek zamanım yoktu, ekmek arası ne yaptıysam onu yiyordum 5 dakikada.. Çok özverili geçti çok! Hocam da sağolsun hakkımı hiç yemedi, doktora öğrencisi olarak beni kabul etmesi bunun en büyük göstergesiydi bence. Bu kadar zorlu bir mara...

Şimşekler, gökgürültüsü ve ardından şakır şukur bir yağmur ki kendimi haziran ayında değilde ocak ayında hissettiren yağmur sonrası serinlik... herkes şaşkındı bütünn gece ama nihayet sabah oldu. önce klimalar gündüzün sıcaklığına sebeben açtırıldı, gece yağmur serinliği çökünce yana yana eleman arandı kapatılması için..insanoğlu doyumsuz işte, istekler arzular bitmiyor.. bebişim 6.ayının içinde artık 7 yi kolluyoruz gelsin diye ve 8..9.. çok değil senelik iznimden sonra 1,5 ay yani yaklaşık 14 nöbet çalışacağım.. gündüz vardiyasına geçmek hayal oldu benim için, şimdilik yanımda bir arkadaş var ben istirahat edince yerime o bakıyor, buna da şükür diyebiliyoruz artık. 6. ayından sonra kanunen hamile bir kadının gece nöbetlerinde çalıştırılması yasakken biz bu yasakları uygulatamıyorsak demekki yasak değilmiş..ama yılmayacağım, elbette bugünler de geçecek, nelere katlandık bunu da atlatacağız inşallah.. Çarşamba dünü geç kalınmış olan master mezuniyet törenine katılacağım..aslında garip...