Portakal Çiçeği

25 sene öncesi, tam da bu saatlerde açmışım gözlerimi dünyaya.. ne garip, hiç hatırlamıyorum ben o günleri :)) yaz çocuğu olmama rağmen, antakya nın en çekilmez sıcaklarında doğmama rağmen sevmiyorum şu yazı.. Anneme soruyorum, bir terslik yok değil mi? Ağustos? Eminsin? bakıyor öyle afallayarak, ne dediğimi anlamadan.. bugün aynı zamanda bir haftayı daha geride bırakmanın sevinci var. Günden güne daha da yaklaşır olduk minik kuzumla birbirimize..artık 34 haftalık kocamaaaaan bir delikanlı oldu :)) uykusuz gecelerimiz başlayalı çok olmuştu ama bu kadarını beklemiyordum. neredeyse hiç yatamıyorum. Gece saatler ilerlemiyor sanki, havalar da çok sıcak bu aralar..Duş almaktan su kurbağasına döndüm iyice..Denize girmek istiyorum, saatlerce, kollarımı kaldıracak gücüm kalmayıncaya kadar yüzmek istiyorum.. Bu sene hiç nasip olmadı suya geçmek..:( bebişimin canı sağolsun, napalım seneye girerim ben de . Bugün aşkımla gidip oğlumuzun yatağını alacağız artık. doğum çantamı da az çok hazırlad...

5 Ağustos 2011 Cuma.. saat 9:48.. hava yaklaşık 37 derece.. nem oranı bilinmiyor.. yer mutfak, yemek masası, rüzgara karşı (çok şükür ki o var) bebeğime kavuşmaya artık sayılı günler kaldı. İçimi mutluluk kaplıyor elbette ama garip bir de korku var. Neyden, niçin korktuğumu bilmiyorum ama bu his canımı acıtıyor ve galiba beni biraz hırçınlaştırıyor. Birkaç gündür üst üste annemlere gittim. Ama anladım ki en rahat ettiğim yer evim. Karar aldım evden çok az çıkacağım ya da hava kararınca çıkacağım. doğum iznine ayrılmaya 5 gün var. Şimdi raporluyum ve bu raporu dinlenmek için aldım (güya). O yüzden kendimi çok yıpratmadan bebeğimle son kalan günlerimizin tadını çıkarmalıyım(!). Aslında içimde çok büyük bir isyan var ama bunu susturmam gerek. Çünkü bu kendimi üzmekten başka hiçbir işe yaramıyor (kocamın dediği gibi). İnsanlarda merhamet denilen duygunun kalmadığını ve hepsinin olmasa da birçoğunun sadece kendi menfaatlerine göre oturmuş bir düzeni kalıbına uydurduklarını gördüm. Koşu...

Eymen.. bugün kocişimin oğluşumuz için bulduğu isim; kutlu, uğurlu, çok hayırlı demek..aynı zamanda Efendimiz (sav) zamanında yaşamış bir sahabenin adı..sevdik ikimizde, eymen geliyor sanki :)) oğlum pek bir hareketli bu bir iki haftadır, tekmeler sertleşti. gece uylusuzluklarım da başladı. havalar çok sıcak, uyuyamıyorum, ya da çok sık uyanır oldum geceleri :(( şu sıkıntılarım bir bitse hayırlısyla kuzumu kucağıma alsam, dünyayı unutsam, kimseleri umursamasam.. öyle çok ihtiyacım var ki.. oğlum bana uğur getirecek, evimize bereket getirecek buna fazlasıyla inanıyorum.. minik böceğim benim! son hazırlıklarımızı da yavaş yavaş bitiyoruz. bugün lohusa şerbetiyle ilgili bişeyler okudum, anneme söyleyeceğim, kesinlikle istiyorum bende ! çarşıdan hafta içi alacak sayısı arttı yine.. lohusa şerbeti koyacağım bardaklar için de süs hazırlamaya karar verdim :)) Hergün bişey görüyorum şu internette. hem güzel, eğlenceli hem de masraf içinde masraf çıkarıyorum kendime..olsun ama bu benim ilk b...

tam 1 yıl önce bugün girdik dünya evine..hey gidi hey ! kurtlarımı döküyordum sanırım bu saatlerde:)) insan ne çok şaşırıyor zamanın hızlı akışına.. Sevdiğim adamla evlendiğim daha doğrusu onu bana yazdığı için mevlama bir kez daha şükrettim..onun gözlerine baktığımda aşkımızın hala 6 yıl önceki kadar sıcak, sevgimizin 6 yıl öncesinden daha güçlü olduğunu görmek inanılmaz mutlu ediyor beni.. Aşkım, huzurum, yaşama sevincim.. Seninle evlendiğim ve sana deli gibi aşık olduğum için çok şanslıyım biliyorum..Rabbim daha nice yılları huzurla mutlulukla geride bırakmayı nasip etsin..aşkımız hiç bitmesin, sevgimiz saygımız hiç azalmasın..Canım kocacım seni seviyorum !! tarifsiz !!!

Nerdeeeen nereye.. msn de 137 ile başlamış geri saymalarm, 77 gün kaldı şimdi geriye.. bebeğim daha da büyüdü şimdi. tekmeler sıklaşıp sertleşti. karnımdaki dalgalanmalar yanımdakiler tarafından çok net görülüyor artık. o beni tekmeledikçe ben gülüyorum. Kocişim de bana gülüyor. Millet acı çekince ah der, of der sen gülüyorsun anlamadım diyor. Bu tekmeler canımı acıtmıyor, aksine o varlığını belli ettikçe ben mutlu oluyor, eğleniyorum. sanki minik oğlum benimle oyun oynamak istiyor gibi geliyor.. Bugün gebelik macerasına birlikte başlamaya karar verdiğim fakat beni 9 hafta farkla sollayarak erken hamile kalan iş arkadaşım bebeğin 2 hafta erken olarak kucağına aldı. doğuma girmeden önce konuştuğumuzda telefonda ağlayarak doğuma giriyorum ben haberin olsun dedi, bende onu teskin edeceğim yerde göz yaşlarımı tutamadım..sadece Allah yardımcın olsun diyebildim..çok güzel bir duygu aslında ama insan inanılmaz bir duygu karmaşası yaşıyor. Hüzün ve mutluluk bir arada..bebekle olan kordon y...

Dün kuzumu nihayet yakında görme mutluluğuna nail oldum. Annemle birlikte 4 boyutlu ultrasona girmek üzere doktroruma gittik. Minik meleğim uyuyordu, o kadar uğraştık uyansın da bize pas versin diye kılını bile kıpırdatmadı karata :)) insan Allahın mucizesi karşısında hefes almayı unutuyor. Doktorum herşey yolunda tam gelişim haftasında değince derin bir nefes daha aldık, şükürler olsun.. 930 gram ağırlığında neredeyse 1 kiloya yakın olmuş yavruşum.. .. dün çok hareketsizdi ama, hani doktora gitmiş pıtır pıtır atan kalbini görmemiş olsam bugün soluğu doktorda alacaktım. İkigün sonra yolculuk zamanı, arabamızla ilk uzun yolculuğumuz olacak. Önce manisaya Oktay ın düğününe gidiyoruz, pazar günü de Ankaraya geçiyoruz.. tek dileğim sıkıntısız, kazasız belasız bir yolculuk olsun, Allahım beni pişman etmesin. Çünkü kime yolculuğa çıkacağımı söylesem ürkütücü sözlere başlıyorlar, ben Allah a sığınarak çıkıyorum yola.. İş yerinden 18 gün ayrı kalma fikri bile beni acaip mutlu ediyor,...

Babam bana beni sevdiğini hiç söylemedi, ben de ona.. ama bilirim babam beni sever hemde çok! İnsan evleneceği adamı seçerken hep babasıyla özdeşleştirirmiş ya bende öyle olmadı işte.. Biriciğimi gördüğüm sevdiğim günden beri ona birgün bir çocuk versem, bu sorumluluğu fazlasıyla yerine getireceğine emin oldum nedense.. bir sonraki babalar gününde o da baba olmuş olacak inşallah. bende anneler gününde anne.. ne garip geliyor insana, zaman acımasız mı, çabuk mu geçiyor, yoksa herşey olması gerektiği gereken sırada mı yürüyor ben henüz karar verebilmiş değilim. İnsanın babasının olması müthiş bir duygu. Kimsenin onaylamadığını baban onaylayabiliyor, seni en iyi anlayan kişi baban oluyor.. Biriciğimi ailemle ilk tanıştırdığımda annem ona karşı pek ısınmamıştı, daha çok korkuları vardı ama babam öyle yapmadı. bana ve benim sevgime güvendi. Ona çok içten davrandı, biricik de ondan aldığı cesaretle daha rahattı hep konuşmalarında.. Babalarla kızlar arasında sadece onların anlayabileceği ...