Portakal Çiçeği

Evde günler öyle çabuk geçiyor ki, gün öncesinden yapmayı planladığım pek çok şeyi gün bitiminde yapamadığımı fark ediyorum  çoğunlukla.. 1 yaşına adım adım yürüyen bir minnoş gün içinde artık ne uyursa, o araya sıkıştırabildiğim işlerle -ki çoğunlukla yemek, pasta, börek vs. ile mutfakta geçiyor- meşgul oluyorum. Kendimi aşma çabalarimdan bir calisma :) Hira (6 yaşına giriyor bu ay) ha bire ona etkinlik hazırlamamı, birlikte kutu oyunu oynamamı istiyor. Emirhan'ın (9 yaş dönemleri nasılmış ben de ufak ufak evdeki dönemimde tecrübe ediyorum) ensesindeyim daima. Oğlum kitap okudun mu, problemler bitti mi, vs şeklinde geçiyor onunla diyaloglarımız genelde.. Okumayı planladığım kitaplarımı okuyamadım. Odaklanma sorunu yaşıyorum. Ben de bu ara farklı bir şey deneyeyim dedim. Uzun zamandır yapmak istediğim bir şeyi.. Kuranı Kerim Meali okumaları. Fırsat buldukça kendime bir köşe yaptım, oraya kaçıp kısa kısa okumalar yapıyorum. Ayrıca çocuk kitapları okuyoru...

Sanırım aklımı yitirmek üzereyim. Belki de amaçlanan şey de budur? İnsanları eve tıkıp (karantina dediğimiz şey), ne kadar sabredeceklerini gözlemlemek, bu arada ısınan dünyaya bir türlü çözüm bulamayan teknoloji devlerinin kısa yoldan birkaç ay içinde dünyayı soğutmaya başlamaları (başardılar, dünya şuanda ısınmıyor), yine bu arada dünyanın bazı ileri gelen teknoloji devlerinin (!) hayata sunmak (!) üzere tasarladıkları yeni ağları (ki bunu bilmeyenler için sevimli gibi gelebilir ama aslında kendisi yeni radyasyon zehrimiz olur. bknz 5G) deneme sürecinin içinde test ediliyor olabiliriz.  Sosyal medyadan, bilgi kirliliklerinden, cehalet dolu yaklaşımlardan, paranoyaklık derecesindeki korona hassassiyetinden ya da aymazca yaklaşımlardan illallah ettim 20 günde..  *** Gerçekten kime neye inanacağımı bilmiyorum. İddiaların çoğu bu durumun bir kurgu olduğu yönünde ve bugüne kadar oynanan en büyük oyun olduğu şeklinde.  *** Korona ile ilgili ilk zamanlarda tepkiseld...

Gelişen teknoloji ile tabir-i caizse canına okuduğumuz şu dünyada, virüs vesilesi ile neler değişti bir de bu açıdan bakalım bugün. Fotoğraf: Reuters Malumunuz ülkeler yarışıyor. Gerek ekonomik, gerekse teknolojik araştırmalar vs. insanlığın adeta gözünü kör etmiş. İnsani değerler ört bas edilmiş, kapitalizmin zirveye oynadığı bir küresel döndü kurulmuş, tüketim çılgınlığı her yanımızı sarmış durumda. Ama şimdi bir durun. Ne oldu? Bu virüs dünyanın çarkına çomak soktu. Uçakların uçmaması, fabrikaların çalışmaması, arabaların durması, petrol rafinerilerinin, kömürün kullanılamamasının karbon salınımını hızlı bir şekilde azalttığı uzaydan net bir şekilde gözlendi. Araştırmacılar bu şekilde bir hızdaki düşüşü ZİRVE olarak adlandırıyorlar. Yıllardır "dünyamız ısınıyor, bir şeyler yapmıyoruz" diye diye kendimizden, tercihlerimizden, parfümlerimizden, seyahatlerimizden, tüketim çılgınlığımızdan kıyım kıyım kıydığımız güzelim dünyamız işte bu minicik, mikroskopta dahi görünem...

Öyle bir dönemden geçiyoruz ki okuduğum bir kitabı ya da izlediğim bir filmi yaşıyor gibiyim. Tek farkla; gerçek hayatta hiç kurgu yok. Filmi ilerletip bir sonraki sahneyi hemen izleye bilirsin, keza kitabın son sayfasından sonunu öğrenebilirsin. Oysa şimdi her güne sürprizlerle uyanıyoruz. Bir gün şunları yapalım korunalım dediğimiz şey ertesi gün fayda getirmez deniyor. Aciziz, gücümüz yetersiz, aklımız sınırlı, muhtacız.. *** Okullar tatil edildi. Çocuklar evde, vaktimizi değerlendirebilmeyi, plan yapabilmeyi öğrenmek için bu dönem vesile.. Bu dönem tefekkür etmek, bize lutfedilen nimetlerin üzerinde düşünüp çokça şükretmek için de bir fırsat. İnsan zenginliğine, acizliğine hayret ediyor. Ve zayıflığına, çaresizliğine bakıp kulluğundan, şükürsüzlüğünden utanıyor. Şu bir gerçek ki bu dönemi inşallah atlattığımızda hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacak. Bu dönem akledebilenler için "benlik" bilincinden "bizlik" bilincine zorluyor bizi. Öyle çok mesaj var ki...

2019 un ilk postundan merhaba. 3. gebelik donemimin 24 hafta 6.gunundeyim. Kabul etmeliyim ki 30 dan sonra gebelik zor azizim. Evde gözümün içine bakan, bizimle ilgilen diye çirpinan iki evlat daha varsa hele daha zor.. Allah tan gunler sayili😊kavusma heyecani hepimizi sarmalamis durumda. 2 gün sonra somestr tatili basliyor. Kuzular bu donemi ananede gecirecekler. Bol dinlenmeli, kitap okumali, calismali 😁bir plan yaptik. Bakalim insallah memnun kalirlar. Emirhan in okul temposu hayli yuksek. Seviyor bu hali( Şikayet etmiyor enazindan 😊). Haftasonlari basketbol kursuna devam ediyor. 3 ayi bitirdi, keyif aliyor. Bu ara bazi kolejlerin bursluluk sinavina girdi. merakla bekliyoruz sonuclarini. Hira kuşu tam bir geveze 😊Beni sasirtmaya ve gülümsetmeye devam ediyor. Yakın zamanda yaşadığımız bir hadiseyi aktarayım : Annem beni aradı ve akşam pazı sarması yapacağım yanina ek bir yemek daha yapayım mi diye sordu. Ben de gerek olmadığını söyledim. Hira sabah bulgur pilavı istedi yapsam...

Akıllı telefonlara alıştıktan sonra blog okuma-yazma işinden nedense epeyce uzak kaldım. Halbuki ne çok sevmiştim blog yazmayı.. Şimdi çok zor geliyor yazmak. Eski anılarımı dönüp okuduğumda yaşadığım histen sonra diyorum "bak ne iyi geldi, o zaman nasıl düşünmüşsün.." falan diye kendi kendime dönüp konuşuyorum bu vesileyle. Ama eli değmiyor insanın hayat telaşından gerçekten. Neyse bir özet geçeyim o halde:) Neler oluyor hayatta; 1-Emirhan 2.sınıf oldu. Tempolu bir okul hayatımız var. Kendi eğitimimde gördüğüm eksiklikler ve hatalar evladımın başına gelmesin diye ben de bir öğretmen titizliği ile günlük alıştırma notları, yaş grubuna özel okumalıklar, ingilizce videoları falan derken, cumburlop okul hayatına daldım. Şimdilik keyfimiz yerinde, kuzum azimli, gayret ediyor. Başarının tadını tattı ve başarısızlık onun için bir rahatsızlık. Bu nedenle şimdilik herkes sorumluluklarından memnun (şükür). 2- Hira kuşu bu yıl kreş yerine anaokuluna gidiyor. Yarım gün olmasını ben...

Yine uzuuun bir aranın ardından kısacık bir anı yüklemesi yapalım. Yeni uğraşım doğal sabunlar :) Lisans dönemimdeyken yine bir ara küçük bir fabrikada çalışmış ve doğal sabunları çok sevmiştim. Şimdi ihtiyaçtan doğan bu serüven bir anda yeni ek işim oluverdi ve hayatıma renk kattı. Kolay olmadı tabi sabunu tutturmak, çok pes ettiğim anlar oldu ama iyi sabun yapanların hikayelerini okuyunca sonunda ben de başaracağıma inandım ve pes etmeden devam ettim. Şimdi çok şükür güvenle ürettiğim ve gönül rahatlığı ile satışa sunduğum katı ve sıvı doğal sabunlarım var. Yakında işleri büyütüp üretim iznini de alıp küçük bir üretim atolyesi açmayı planlıyorum. Kendimi her daim geliştirmeye, yeni şeyler denemeye ve en iyisini üretmeye gücüm el verdikçe devam edeceğim... (instagram hesabım : kimyageranne) Marka için isim ararken çocuklarımın isimleriyle sentezlediğim RaHan ismini çok sevimli buldum ve bu şekilde devam ediyorum şuan (hiRA-emirHAN:)) Sabunlarımdan bazıları..  defne...

Bu yılın özeti.. çok eksik var tabi ama geriye bakınca aklımda kalan en güzel anlarımdan.. 2017'nin 2016'dan çok ama çok daha güzel olmasını istiyorum. Nasıl bir yıldı, Allah'ım daha ağırından sana sığınırız. Dünya'da barış olsun, hiçbir çocugun göz yaşı şehit olan babası-annesi yüzünden ya da bir savaşın ürküntüsünden akmasın. Savaşlar, terör sona ersin. Çocuklarımızı huzur için, sağlıkla büyütebilelim inşallah. Bir hayalim var, 2017 de gerçekleştirmek istediğim. Mevlam takdir eylesin hayırlısıyla inşallah.. Bereketinle gel 2017, huzur ver, sağlık ver, mutluluk ver.. Hoşgeldin !

Ve Ekim yine geldi çattı.. Oğlum bir yaş daha aldı hamdolsun. Sağlıkla, muhabbetle, mutlulukla nice yaşlara ciğer parem. Rabbim hiçbir anneyi evladıyla sınamasın (ben de dahil). Hep iyi insanlar çıksın karşına..  Seni en doğru şekilde yetiştirebilmeyi, sana en güzel şekilde örnek olabilmeyi nasip etsin bize.. Şimdi avuçlarımızdasın henüz.. Ama biliyorum ki çok yakında bizim kontrolümüzden çıkacaksın.. Özgür olmak isteyecek ve bunun için mücadele edeceksin.. Zaman çok çabuk geçiyor, o günler çabuk gelecek hissediyorum. Yüce mevlam seni ve tüm çocukları korusun. Amin. ------------------------------------------------------------------------------------- Bu yılki kutlamamızı evde dostlarımızla yapalım dedik. İyiki de öyle oldu. Çok güzel zaman geçirdik. Emirhan'la doğum günü aynı gün olmasa da aynı ayın çocukları olması itibariyle Efe kuzusunu da pasta üflemeye dahil ettik. Aklımda daha dolu dizgin bir masa hazırlamak vardı ama, kutlama tarihinin de...

Uzun zaman olmuş yine her zamanki gibi :) Sosyal platform çok olunca bloga yazmak biraz zahmetli geliyor bana. Ama aslında en iyi anılar da burada not düşülüyor. Ben facebook ta neredeyse hiç fotoğraf paylaşımı yapmıyorum. İnstagram için bunu söyleyemiycem. Orayı daha seviyeli ve yeterli buluyorum ve de seviyorum. Hayat duraksız devam ediyor tüm hızıyla.. Birileri geliyor birileri göçüyor bu kervandan.. Bizler erişkin olma yolunda biraz daha adımlamış olurken bebekler çocukluğa, çocuklar biraz daha büyük çocukluğa erişiyorlar :) Son yazıklarımdan sonra biraz özetleyecek olursam, Türkiye'deki karışıklıklardan ötürü dostlarımızla planladığımız Karadeniz turunu bu yıl ertelemek durumunda kaldık. Aslında olay öncesinden de çocukların küçük olması bizi biraz daha düşünmeye sevk etmişti ama bu olay da bahanesi oldu sanırım :) Seneye Allah Kerim dedik. Yıllık iznimin bir kısmı düğünlerle bir kısmı tatille geçti. Kalan bir kısmını henüz bir yere koyamıyorum, çünkü bitirmek istemiy...

Benim çocukken çok fazla oyuncağım olmadı. Bunda temel etken maddi imkansızlıklardı. Almanya'dan gelen bir bebeğim vardı, en kıymetli oyuncak oydu benim için (şuanda onunla kızım oynuyor:))  Onun dışında oyuncaklarımı kendim uydururdum. Eski ilaç kutularından ve annemin artık kullanmadığı çay tabakları (ki bunlar melamindi ve oynamaya çok müsaitti) oyuncaklarım olmuştu.  Bir kız vardı bizim mahallede, ona da yurt dışından bi yerden oyuncak bir bebek gelmişti ama onunki tam teşekküllü bir oyuncaktı. Portbebesi, biberonu, yedek kıyafetleri falan vardı. Öyle çok isterdim ki benim de olsun, ya da sokağa indirse de oynatmasa da bizi en azında bir incelesem diye :) Ahhh çocukluğum.  Şimdi şartlar çok daha iyi kesinlikle. Eskiden oyuncaklar çok sınırlı imkanlarla alınabiliyordu, şimdi her bütçeye uygun kalitesine göre değişen oyuncaklar mevcut. Misal geçen A101'de kız çocuklar için bir çay seti oyuncağı gördüm, 6 tl gibi bişeydi, çin malı falan da değil, baya yerli üreti...

Hayaller de olmasa hayattan ne kalır geriye.. Şarkı sözü gibi oldu bu :) Yoksa şarkı sözü müydü, hatırlayamadım şuan.. Bazen olsun diye beklediğimiz ama olmayan ya da geç olan, ama artık eskisi gibi heyecan uyandırmayan şeyler yaşıyoruz. Gerçekleşmesede, olsun, istemek de güzel bence :) Çok şükür yıllardır olsun diye dua ettiğimiz, bin bir emekle, sabırla beklediğimiz evimize kavuştuk. Allah herkese kendi evinde oturmayı nasip etsin. Amin. Ben de bir wishlist oluşturayım dedim, insanoğlunun arzuları, istekleri biter mi :) Neyse bu da burda dursun, istemesi bizden, mevlam kerimdir. 1. Etamin hat işi: Çok oldu elime iş almayalı. Şöyle anlamlı bişeyler işlemek istiyorum. Boş duvarlara asılası, ama baktın mı da bakanın içini doldurası bişey.. 2. Kitaplık: Çocuklar bu aralar kitaplara çok meraklı, beğendiğimizi alıyoruz ama düzenli olarak bir araya koyabileceğimiz bir kitaplık ihtiyacımız var. 3. Balkon dekorasyonu: Eski evimde çok küçük bir balkonumuz vardı. Sı...

Yine bir 23 Nisan gösterisi.. Ne emekler ne gösteriler.. Meğer bizim delikanlı neler öğrenmiş neler. Erkek çocuklar çok fazla anlatmıyorlar, bunu oğlumda çok net yaşıyorum. Oğlum bize neler yapacaksınız gösteride dediğimde "gelince görürsün anne" dedi lafı ağzıma tıkayarak :) Gidip neler öğrendiğini gösteride izleyince, en önemlisi de özgüveninin yerinde olduğunu görünce ne yalan söyliyim beni pıtı pıtılar dökülü verdi hemen. Anne olmak çok duygusal bişey arkadaş, her zıkkıma ağlıyorum ben yaa :) gösteri için sıramızı bekliyoruz :) Allah ülkemize dirlik düzen nasip etsin. Çocuklarımızı huzur içinde özgürce yetiştirebileceğimiz bir Türkiye olsun inşallah. Amin. 

İki yıl önce kucakladık seni meleğim.. Hanemizin güneşi, evimizin minik kelebeği, İyi ki doğdun iyi ki Rabbim seni bize verdi. Birlikte daha nice güzel günler görmek dileğiyle canım kızım..

Bir nefis ki, insanı hem ebed-i saadete hem ebed-i sefalete götürür.. Bir nefis ki, sen onu kontrol edemezsen, terbiye edemezsen anlamsız bir boşlukta kuyruğunu kovalayan kedi temsili dolandırır ademoğlunu.. Yıllardır nefs-i duygularımla, kendime binbir kılıflar uydurarak ertelediğim bir durumdu benim için örtünmek.. Yapmak istediğim ama tam manasını öğrenemediğim için yapamadığım, belki de tam olarak merak etmediğimden pek yanaşmadığım, ama yine de içten içe yapmayı hep istediğim bir eylem.. Elhamdülillah..Elhamdülillah..Elhamdülillah.. Nasıl anlatsam, doğru kelimeleri nasıl bir araya getirsem bilmiyorum. Aslında bunu neden yazdığımı da bilmiyorum ama, bir zamanlar benim önüme ışık olan, bana cesaret veren örtünme hikayelerine bir tanesi daha eklenirse, güzelliklere vesile oluruz belki de kim bilir? Buna nasıl karar verdim? Hayatta bazı anlar vardır, dibi görmeden yüzeye çıkmak çok da anlam ifade etmez yaşadıklarımızdan ders çıkarmamız için. Böyle zamanlar insanoğlunun en ç...

Bu aralar kendimi yine bişeyler üretmeye verdim. Battaniye örmekle başladığım örgü maceram kırlent olarak son buldu :) Bu arada bir arkadaş için hızlı üretime katkı sağlamak amacıyla siparişine yardım ettim ve Aysu Yağmur bebiş için pembe olan yastığı yaptım. Mavi olan arkadaşıma ait.  Derken, uzuuun bir zaman önce söz verdiğim bir tarif defteri vardı. Onu nihayet yapabildim.  Şimdilik bu kadar :)

Emirhan için kreşte süpriz bir doğum günü yapmak istiyordum, bu yıl bu hedefime ulaştım çok şükür. Gerçi ani bir kararla yapmak zorunda kaldım (ki bu nedenle vaktinden önce yaptım), ama nihayetinde O'nun da ikide bir "ne zaman kutlayacağız" soruları da son bulmuş oldu :) O'nun haberi hiç olmadı, ben öğlene kadar tüm hazırlıkları tamamladım, babamız pastamızı aldı, öğretmenimize haber verdik "biz geliyoruuuz" diye :) Çocuklar birinin doğum günü olduğunu süslemelerden anlamışlar ama tabi kimin olduğunu kimse bilmiyor. Bizim masum bıdık masanın baş köşesinde oturtulmasına rağmen anlayamamış :) Neyse biz girdik sınıfa, iyiki doğdun nidalarıyla Emirhan kuzum şaşkınlıktan anneeeee diye bir heyecan fırlayıp babasına uzun uzun sarıldı ve benim için en duygusal an o gün için işte o andı :( (ağlamak için yer arıyorum zaten :P)  Şimşek Mcqueen hastası olmasından mütevellit pastamız, tabaklarımız, bardaklarımız vs. temalı oldu. Sevgili kreş müdiremizin sü...